Skandynawię uwielbiam odkąd czytałam "Sagę z krainy lodu" dla nastolatki był to magiczny świat. Na żywo nigdy nie byłam, ale rodzinka to i owszem i stąd wiem, że obowiązkową pamiątką jest trol. Wygooglowałam trole ALE TO BRZYDACTWA !!!!
Ale według podań mają takie brzydkie być co zrobić? Trochę uroku dodają im bujne skołtunione włosy, które w moim wykonaniu takie nie są, ale ponieważ zrobiłam go na wyzwanie modelinowe, to wszystko jest z modeliny :-)

mój trol jest w hełmie wikinga nie wiem co na to by powiedział rodowity norweg?

I jeszcze mam pytanie do modeliniarzy - chciałam zrobić takie jakby szklane oczka, czy jakbym kropelkę płynnego fimo kapła na oczka ? bałam się zaryzykować bo reszta już była gotowa.

Tylko co ja zrobię z takim brzydactwem na półce :-)

a i banerek

 

 

 

 

 

 

Ulubiony czas - gdy mogę malować bombki, te z Aniołami Stróżami pewnie dlatego, że mój ma tyle roboty to w podzięce dla niego co roku choć kilka bombeczek
ze strażakiem:

dla dzidziusia, maleńkiej Poli bo kto to wie co ona będzie kochać w życiu na razie na pewno przytulanie :-)

 dla miłośniczki podróży często nie stety tylko palcem na mapie

dla 7-latki pierwszoklasistki której jeszcze tylko nauka w głowie

i jedna bombka w kilku odsłonach no ale spróbujcie sfotografować coś co jest kulą i tak zdjęcia są nie adekwatne do rzeczywistości ale co zrobić ? 

Pani przedszkolanka mojego dziecka, ktoś od 3-go roku życia niezwykle ważny. Miałyśmy szczęście trafić na kogoś kto kocha swoją pracę :-) zatem na pewno jej anioł stróż też to kocha :-)

oczywiście z tyłu jest imię pisane brokatem ale to prywatna sprawa obecnych właścicieli więc zdjęć nie robiłam

A teraz coś co kojarzy mi się mocno z czasami dzieciństwa
Czy ktoś z Was jest tak stary jak ja i pamięta lizaki kojaki :-) mniam uwielbiałam !!! takie w paseczki i jak się zlizało te paseczki dość słodkie to reszta taka kwaskowa była, normalnie pycha!
A piszę o nich bo jakiś czas temu z resztek fimo ukulałam takie koraliki, wyszły mi korale i kolczyki i niezmiennie kojarzą mi się z kojakami więc poprawiają humor

a jeszcze mam pytanie do Tych starych jak ja, co najmniej bo młodsi na bank nie pamiętają 

Czy dobrze pamiętam, że była wersja mleczna czyli brązowa? Wydaje mi się że tak :-)

Pyszna mleczno-czekoladowa bransoletka i kolczyki na poprawę jesiennych smutków :-)

a jak już uda się jakiś wałeczek to oczywiście powstają niezliczone ilości drobiazgów udanych i tych mniej udanych....
więc wisiorek siostrzany do poprzedniego pokazuję (mają one jeszcze braci  - kolczyki ale zdjęcia nijak nie wyszły :-(
w naturze:

 i na białym tle:

aby wiedzieć jakie kolory mają w rzeczywistości trzeba sobie uśrednić oba zdjęcia :-)

Ach jak mi się podoba, bo przez maszynkę wzięłam raz patrzę, a tu takie ładne tło :-) wpadłam więc w samozachwyt i już dalej nic nie zmieniałam i tylko żałuje, że zdjęcie tak daleko odbiega od rzeczywistości ale to nic :-) nie sprawi to, że zawieszka mniej mi się będzie podobać
szkoda tylko, że nie zdążyłam na wyzwanie na blogu dla modeliniarzy, ale chyba już tak na razie będzie :-) bo jak jest czas to nie ma modeliny i na odwrót tak karma!

miało być z rozmachem ale okazało się że zapasy modeliny stopniały i z Ikara wyszedł Ikarek a raczej Ikarątko
specjalnie ta zapałka aby udowodnić jak małe Ikarątko :-) och podziwiam wszystkich którzy robią miniatury
Ikarek na wyzwanie na blog modelinowy - zawsze mi go szkoda było tak marzył i się starał no i dlaczego spadł!!!

 siedzi sobie na słoneczku, dookoła piórka biedaczek taki ale... nosek mi wyszedł ;-)

Czy zawieszki lepiej wyglądają bez, czy z oprawą?
Myślę, że dla tych lepiących to nie ma znaczenia, ale dla osób trzecich czasem oprawa sprawia, że nasz plasticzek wygląda hmm profesjonalnie.
Ja uwielbiam lepić, ale często wykonanie potem z tego biżuterii nie sprawia mi aż tyle satysfakcji więc dla mnie oprawy są nawet wygodne.
Dzięki Gosi to wiem jak się to coś nazywa i mogłam kilka zakupić :-) joj jak trudno jak się nie zna nazw jak tylko ja wiem o co mi chodzi :-)

I właśnie to jest najfajniejsze, że jak czegoś nie wiem to mogę do Gosieńki albo Moniki napisać, a one bez gwiazdorzenia odpisują mi i nie traktują jak blondynkę ;-) zdradzają kulisy lepienia. Bo jak się mieszka z dala od wielkiego świata ciężko samemu dojść ze zdjęć i tutków.
Zdjęcie jak zwykle na dworze ale wierzcie głuptaki aparaty tylko w tedy robią jako tako, to nie zamysł artystyczny tylko potrzeba.
I jeszcze publicznie dziękuję siostrzyczce za nieustanne wspieranie i słowa dumy. Dzięki Mrówka !!!!!!